Story Time – Wonen in het Buitenland

Sinds het moment dat ik begon aan mijn studie Amerikanistiek wist ik dat ik graag een semester in het buitenland wilde gaan vertoeven. Hoe kan je immers leren over een cultuur, als je er niet middenin hebt gestaan? Als toerist was ik, voordat ik aan de studie begon, al een keer in Amerika geweest: in New York. Niet de minste stad. Later heb ik de kans gehad om op studiereis naar Chicago te gaan. Ook absoluut niet de minste stad. Maar als toerist in een land zijn, is toch een stuk anders dan er daadwerkelijk wonen. Dus toen ik de kans kreeg me aan te melden voor een semester in het buitenland, heb ik deze kans met beide handen aangegrepen.

Er waren een aantal plekken waar we uit konden kiezen. Zo was onder andere New York State University een optie en the University of Iowa. Maar er was een plek waarvan ik meteen wist dat ik daar naartoe wilde: New Orleans. New Orleans was de enige stad in het zuiden die aangeboden werd en dat trok me meteen aan! Ik was nog nooit in het zuiden van Amerika geweest en wilde deze plek maar al te graag verkennen. Niet alleen om de temperatuur, maar ook om te kijken of alle verhalen over het typische Amerikaanse zuiden waar waren. Zo gezegd, zo gedaan. Ik schreef me in om naar New Orleans te gaan, schreef een brief en deed een interview. Zenuwslopend was het wel, want er waren maar twee plekken en een heleboel mensen die graag wilde gaan. Eind januari 2015 kreeg ik het ‘verlossende’ woord: ik mocht naar Loyola University in New Orleans! Dolblij was ik, maar toen moest het grote avontuur nog gaan beginnen..

Ik hoorde dus in januari 2015 dat ik een semester naar Amerika zou gaan. Dit semester zou eind augustus 2015 beginnen en eindigen in december van dat jaar. Om te studeren in Amerika moet je flink wat voorbereiden. Zo moest ik heel veel formulieren invullen voor de universiteit daar, vaccinaties halen en natuurlijk een studentenvisum regelen. Voor dit visum moest ik een tripje maken naar het consulaat in Amsterdam, waar gekeken werd of ik in aanmerking kwam voor een visum. Gelukkig werd deze me toegekend en daarmee waren alle praktische voorbereidingen rond! Natuurlijk was ik op dat moment ook al druk aan het nadenken over hoe het zou zijn om vier maanden in het buitenland te wonen. Ik had er ontzettend veel zin in, maar maakte me ook best een beetje druk.

Ik had inmiddels ruim 2,5 jaar een relatie met mijn vriend Kenny en ook vond ik het lastig om mijn vrienden en familie vier hele maanden niet te zien. Het was al vrij snel duidelijk dat mijn ouders me zouden komen opzoeken met mijn verjaardag, maar Kenny zou door zijn drukke studie helaas niet kunnen komen tijdens deze vier maanden. Wel zou hij me op komen halen in New Orleans en zouden we twee weken vakantie vieren daar en in San Francisco. Ook hele mooie vooruitzichten! Toch was ik bang dat ik heimwee zou krijgen. De afstand New Orleans tot Nederland is namelijk behoorlijk groot, ruim 4000 kilometer om precies te zijn. Toen het moment van vertrek dichterbij kroop, heb ik hier dan ook flink wat traantjes om gelaten en op de dag van vertrek, 19 augustus 2015, dacht ik dat ik een enorme fout maakte.

Maar niets was minder waar. De opmerkingen die ik van tevoren vaak aanhoorde (en een hekel aan had) waren daarentegen wel waar! “Geniet er maar van, de tijd vliegt”, “voor je het weet ben je weer thuis”, “vier maanden is niks”. Voor ik vertrok vond ik deze opmerkingen verschrikkelijk, vier maanden was toch hartstikke lang! En dat was het ook. Maar toch vloog de tijd voorbij.

Ik studeerde dus aan Loyola University in New Orleans. Een katholieke school in de Garden District van de stad. De campus van de universiteit was prachtig en de omgeving ook. Voor de universiteit lag een prachtig park en de huizen in de buurt waren typische Amerikaanse huizen. Hier heb ik een aantal van de mooiste huizen ooit gezien! Ik woonde in die vier maanden op de campus zelf, in een kamer die ik deelde met mijn kamergenoot. Ik waande me als ware in een typische Amerikaanse film. Over mijn ervaringen met een kamergenoot kan ik een heel los artikel schrijven, dus als jullie dat graag willen, let me know! In ieder geval kan ik zeggen dat het een hele ervaring was met veel positieve kanten maar ook met een heleboel negatieve kanten. Wij als Europeanen zijn totaal niet gewend om een kamer te moeten delen met een ander iemand, dus dit zorgde voor flink veel frustraties van mijn kant op zijn tijd.

Bij het echte studentenleven hoort natuurlijk ook het volgen van vakken! Ik volgde vijf vakken op allerlei gebieden, maar vooral met betrekking tot de Amerikaanse politiek. Hier lag op dat moment vooral mijn interesse, dus ik wilde me hier graag in verdiepen. Net zoals in Nederland waren sommige professoren echte vakmensen, met veel passie voor hun vak. Andere daarentegen hadden misschien de passie wel, maar wisten dit minder goed over te brengen, of waren erg chaotisch. Maar ook dat hoort erbij! Het niveau op de universiteit lag aanzienlijk lager dan in Nederland. Ik moest een stuk meer doen, opdrachten schrijven en stof leren, maar het niveau was minder hoog. Hierdoor haalde ik regelmatig een A, wat je natuurlijk een heel slim gevoel geeft. Van deze vakken heb ik stuk voor stuk ontzettend veel geleerd en ik kijk er nog met veel plezier naar terug.

Ik woonde dus op de campus en had geen keuken tot mijn beschikking. Dit betekende dat we iedere dag ergens gingen eten. Dat klinkt leuk en dat is ook leuk, tot je na twee maanden al het eten helemaal zat bent! Zeker tegen het einde verlangde ik enorm naar een zelf gekookte maaltijd. Die heb ik in die vier maanden niet vaak gegeten. Wel gingen we regelmatig naar de Walmart, een ervaring op zich, waar ik gelukkig wat fruit en crackers en dergelijke in kon slaan, zodat ik niet altijd eropuit hoefde voor eten. Ik kan je vertellen dat vier maanden zonder keuken een hele ervaring is. Ondanks het vele buiten de deur eten (en dit is in Amerika niet altijd gezond kan ik je zeggen) ben ik gelukkig niet al teveel aangekomen! Toch was ik super blij toen ik thuis weer in de keuken aan de slag kon. Nu mis ik het Amerikaanse eten soms, maar ik zou nooit meer vier maanden zonder keuken willen.

Dan twee van de mooiste dingen aan het wonen in het buitenland: de vrienden die je maakt en de reizen die je maakt. Ik was samen met een vriendin uit Nederland afgereisd naar New Orleans om daar vier maanden te studeren. Maar het is natuurlijk niet leuk om al die tijd met zijn tweeën te spenderen. De eerste dag hadden we al een aantal meisjes ontmoet, die ons super aardig leken! Al snel leerden we elkaar goed kennen en groeiden er hechte vriendschappen. Je hebt immers alleen elkaar daar. Zij hebben ook al hun vrienden en familie thuis gelaten. Je zit echt in hetzelfde schuitje. Dat schept meteen een band! Deze meiden kwamen onder andere uit Engeland en Duitsland, wat super leuk is, omdat je zo veel over andere culturen leert. Ik hecht heel veel waarde aan de vriendschappen die ik in het buitenland heb opgedaan en ben super blij dat ik een aantal van deze meiden aanstaande zomer weer ga zien!

Dan het reizen: want als je er dan toch bent, kan je het er maar beter van nemen! Tijdens deze vier maanden heb ik tripjes gemaakt naar Atlanta, Orlando, New York en als afsluiter naar San Francisco. Stuk voor stuk waren dit superleuke reizen en ik ben enorm blij dat ik de kans heb gehad om een aantal nieuwe plekken in de Verenigde Staten te bezoeken. Zo heb ik toch weer een aantal staten af kunnen strepen! Travel is the only thing you buy that makes you richer. En dat is maar net zo.

Inmiddels heb ik al een heel verhaal geschreven en ik vind het knap als je tot het einde bent gekomen! Als laatste wil ik nog even zeggen dat, als je de mogelijkheid krijgt om een tijdje in het buitenland te wonen: grijp deze kans met beide handen aan! Het lijkt misschien eng, lang of ver weg, maar je krijgt er ontzettend veel voor terug. Inmiddels ben ik al ruim een jaar terug in Nederland en mis New Orleans regelmatig. Ik kijk met een super blij gevoel terug naar de periode die ik daar heb mogen wonen, de reizen die ik heb mogen maken en de mensen die ik heb mogen ontmoeten. Ik zou het zo weer opnieuw doen.

Misschien vind je dit ook leuk?

Wat vond je van dit artikel? Laat het weten in een reactie!

8 Reacties op "Story Time – Wonen in het Buitenland"

Abonneren op
avatar
Kimberly
Gast

Wauw, ik heb kippenvel! Wat ontzettend gaaf dat je dit hebt mogen meemaken! Dit is echt mijn grote droom, eentje die helaas niet gaat uitkomen aangezien ik al ben afgestudeerd haha. Wat super leuk om te lezen!

trackback

[…] 1. Wat is je meest gekoesterde stempel in je paspoort? Dit vind ik een hele lastige vraag.. Alle reizen buiten Europa die ik gemaakt hebben waren stuk voor stuk heel bijzonder. Ik denk dat ik toch de stempel die ik kreeg toen ik naar de New Orleans ging om daar een semester te studeren het meest koester. Ik ben super trots op het feit dat ik die stap heb durven wagen en denk nog heel vaak terug aan mijn tijd daar. […]

trackback

[…] zondigen. Wel heel lekker! De laatste keer dat ik dr. Pepper dronk was in Amerika tijdens mijn exchange en ook al vind ik het lekker, het is ook wel heel erg […]

trackback

[…] ik heb een tattoo! Eentje. Een pijltje op mijn rechterenkel. Die heb ik laten zetten tijdens mijn semester in het buitenland, in New Orleans dus. Vandaag wilde ik jullie graag vertellen hoe ik tot de beslissing ben gekomen […]

trackback

[…] dol op de ‘Cool Lime Refreshners’ van de Starbucks in de zomer en toen ik in 2015 in in Amerika woonde, kocht ik deze zakjes voor Kenny. Hiermee kan je zelf het drankje namaken en ook al smaakt het niet […]

trackback

[…] geschiedenis, politiek en cultuur), een mooie studiereis mogen maken naar Chicago en zelfs een tijdje in het buitenland gewoond. Al met al heb ik dus een hele leuke drie jaar gehad en veel […]

trackback

[…] verplicht naar het buitenland zou moeten verhuizen, welk land zou het dan zijn? Ik heb een aantal maanden in Amerika gewoond wat ontzettend leuk was, maar ik denk dat ik er nooit permanent zou kunnen gaan wonen. Eigenlijk […]

wpDiscuz